Βήματα

Πού μας πηγαίνουν; Πού οδηγούν;

Ποια ιστορία κρύβεται πίσω απο το κάθε βήμα;

Τι μυστικά κρύβει το καθενα;

Τι σκέφτονται όταν προχωράνε; Σκέφτονται;

Τι βλέπουν όταν βαδίζουν άλλοτε βιαστικά κι άλλοτε νωχελικά;

Τι γεύση τους αφήνει ο δρόμος που τον αγγίζουν;

 Μουσική του Μ. Χατζιδάκι για την ελληνοαμερικάνικη ταινία του Leonard Hirschfield Τhe Steps. Το σενάριο είναι του Bασίλη βασιλικού και πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Ειρήνη Παππά, Umberto Orsini, Τάκης Εμμανουήλ και Σπύρος Φωκάς. 
Eξοχη μουσική που περιλαμβάνει 20 οργανικά και 5 τραγούδια που ερμηνεύει με θαυμάσια τεχνική και τρομακτική αμεσότητα η Vida Penticks... 
εδώ παρουσιάζονται:
1. Introduction 
2. Time is Like... 

2 χρόνια μετά

αυτός ο ήλιος που τα καίει όλα

να κάψει τις αναμνήσεις,

να μη θυμάσαι, να ξεχνάς

ν αφήνεις πίσω σου.

όταν όλα βίαια ξανάρχονται

θα βρίσκεις καταφύγιο στο

σκοτεινό δάσος,

μέσα στην ομίχλη του και τις σκιές του

θα κρύψεις όλα όσα σε πονάνε.

σημάδεψες τους αυγουστους πια

ποτέ δεν θα είναι ίδιοι

η φιγούρα σου εξακολουθεί

να είναι δίπλα μου.

Θαλασσα κι ουρανοs

Αγαπητο μου ημερολογιο,

ειναι δυνατον οι τοιχοι να σε περιορισουν; Μπορουν να κρυψουν τον ηλιο, να σε οδηγησουν μεσα στις ομιχλες και να περιπλανιεσαι στο δασος για μερες ίσως και μηνες. Στο περασμα σου συναντας τις σκιες των σκεψεων σου. Ανακαλυπτεις οτι περπατανε διπλα σου. Κρυβονται πισω απο τους θαμνους. Ο,τι εχεις σκεφτει σ ακολουθει. Εχουν δικη τους υποσταση, αλλες μικρες, αλλες μεγαλες. Καποιες σου χαμογελανε, καποιες αντιγυριζουν ενα θυμωμενο βλεμμα, αλλες σε κοιτανε με μισος. Εσυ συνεχιζεις να περαπτας στο δασος και ευχεσαι να ειναι ο λυκος εδω για να τον γνωρισεις επιτελους και να του μιλησεις. Γιατι προτιμας τον κινδυνο  του αγνωστου απο το επικινδυνο  της σκεψης που σε κατατρεχει. Οσο και να τις κρυβεις με προσοχη και φροντιδα ή καταχωνιαζοντας τες βιαστικα ειναι εκει, κανουν ορατη την παρουσια τους την ωρα που πεφτει το σκοταδι. Εκει την περιεργη ωρα αναμεσα στη ζωη της μερας και το θανατο της νυχτας. Αν καταφερεις να κοιταξεις αλλου ή να τις δαμασεις, σου αφηνουν μια νυχτα και μια μερα χρονο μεχρι να σε ξαναπερικυκλωσουν. Κι οταν το φεγγαρι γεμιζει τις φωτιζει και παιρνουν μορφες περιεργες.
Τοτε ειναι που οι σκιες αποκτουν δικη τους ζωη, μεγαλωνουν, σε κυκλωνουν και στριφογυριζουν γυρω σου.  Ο κλοιος σφιγγει. Τις κοιταζεις να κινουνται με φρενηρη ρυθμο και κλεινεις τα αυτια για να μη σε παρασυρουν στο ταξιδι χωρις επιστροφη.

Πανσέληνος

 Πού να σας κρυψω τρυφερα μου
δεν υπαρχει χωρος για σας.
Μπειτε στο πολυχρωμο μπαουλακι σας
και σιωπηστε,
στ αληθεια δεν υπαρχει κανεις
που να σας εχει αναγκη
κι αν υπαρχει δεν τον ξερω
και δεν θελω πια να τον γνωρισω.
Στο μπαουλακι σας ειναι ζεστα , καθιστε εκει.
Θα ειστε οι φλογιτσες που θα φωτιζουν τις νυχτες
τον υπνο των ταξιδευτων,
που θα κρατουν παρεα στο μοναχικο ταξιδι
μιας ανασας.

Το τρυφερο παιδι που κρυβεται πισω σας
θα παραμεινει στις σκιες
δεν θα δει το φως.
Ας παιξει στον κοσμο των σκιων
μαζι σας.
Παρτε το  κι αυτο κοντα σας
μην το αφηνετε
χορεψτε μαζι του, καντε βολτες στην ακροθαλασσια
εκει που το κυμα συνανταει τα κοχυλια
περπατηστε ερημα δρομακια
ακουμπηστε κορμους δεντρων
χαϊδεψτε το παραμυθι
κυνηγηστε το απιαστο
χαμογελαστε στο ονειρο
χορεψτε μια νυχτα με πανσεληνο.

ένα άγγιγμα

Πεφτεις, σηκωνεσαι, ξαναρχιζεις απο το μηδεν , χανεσαι απο ολους, χανεις ο,τι συμβαινει γυρω σου, μονος μπροστα σε μια οθονη, τσουζουν τα ματια, πονανε τα χερια, μπερδευεις τις μερες, χανεις την επαφη με το περιβαλλον, δεν ξεχωριζεις τις μερες απο τις νυχτες, η μονη εικονα που εχεις ειναι αυτη μιας οθονης που εναλλασσονται οι φωτογραφιες μεχρι να μην αντιλαμβανεσαι τη διαφορα, ατελειωτες εργατωρες, για αλλους χαμενες, για σενα απλα παρελθον, πιεση και ενταση που κορυφωνονται, απογοητευση, πανικος αλληλοδιαδεχομενες συναισθηματικες καταστασεις και καποιες απειροελαχιστες στιγμες ενα χαμογελο ερχεται απο κει που δεν το περιμενεις και παιρνεις μια ανασα και λες μηπως αξιζει τελικα; και παιρνεις μια ανασα, ολα θ απανε καλα, για να ερθει η αμφιβολια να φωλιασειτην ιδια στιγμη και να σε ξανατραβηξει στο ερεβος. Το μονο που μενει ειναι ενα αγγιγμα απο αρωματα βγαλμενα απο την αχλη του χρονου. Οι ατελειωτες ωρες ..... για μια στιγμη στο χρονο που μ ενα φυσηγμα θα γινει σκονη & θα πεταξει για να χαθει στην αιωνιοτητα.

↵ Use original player

A touch of spice (Politiki kouzina) Щепотка перца

By katyakatya5

YouTube

• 360p
• 240p FLV

← Replay

X

i

μια μισοτελειωμένη ιστορία.....

Ιστορίες της διπλανής πόρτας α. Ιωάννα by lenio on Storybird