βαλς με ενα σεντονι

 

Εβρεχε καταρρακτωδως μα δεν εδινε σημασια, ουτε ειχε ομπρελα.
 Σκουντηξε την πορτα που ετριξε επικινδυνα, προμηνυοντας ασχημα νεα και μπηκε. Ηταν σκοτεινα και χριεαστηκε να περασουν μερικα λεπτα για να συνηθισει στο σκοταδι.  Το σιχαινοταν αυτο το σπιτι. Τα επιπλα του, οι μυρωδιες του. Ποτε δεν το ενιωσε σπιτι. Ηταν παντα ο χωρος. Εκει απλα εμενε μεχρι να φυγει ή επεστρεφε για λιγο και εφευγε παντα με το κεφαλι σκυμμενο και τα χειλη σφιγμενα.

  Να ξορκισει το τερας. Αλληλοεμπλεκομενες συναισθηματικες διεργασιες ανακατευονταν προκαλωντας ναυτια. Μια τηλεοραση φωναζε απο καπου τις τελευταιες τραγικες ειδησεις για το χρηματοπιστωτικο συμπαν που κατερρεε δημιουργωντας αλυσσιδωτες αντιδρασεις σε ολη την ευρωζωνη. Κοιταξε την παμπαλαιη τηλεοραση. Σιωπουσε εδω και χρονια.  Τωρα επερεπε να ανοιξει τα συρταρια και να ξεδιαλεξει ποια επιπλα και αντικειμενα θα κρατουσε και ποια θα εδινε. Η ναυτια παντα παρουσα.

 Επιστρεφεις μετα απο πολυ καιρο σε γνωριμα μερη ελπιζοντας να βρεις τα παντα οπως τα αφησες, ανεγγιχτα, λες και δεν ακουμπησε πανω τους ο χρονος. Ενα σπιτι κλειστο για μεγαλο διαστημα, τα σεντονια απλωμενα πανω σε καρεκλες και καναπεδες. Το χες ριξει να μη σκονιστουν τα επιπλα κι οι καθρεφτες, ξεροντας οτι θα λειψεις για πολυ καιρο.
 Μουρμουριζε φωναχτα. Παντα το εκανε. Μηχανισμος αυτορυθμισης.

 Το παιδικο κρεβατι, νεκροκρεβατο μιας παιδικης ηλικιας προ πολλου περασμενης. Ενας καναπες κρεβατι. Μετα απο πολλα χρονια ανακαλυψε οτι ηταν δυο διαφορετικα επιπλα.Το μεγαλο τραπεζι ροτοντα που φιλοξενουσε τα σχολικα διαβασματα. Ποτε δεν ειχε γραφειο  και οταν απεκτησε κατεληξε να το μισει.

 Βγηκε στο μπαλκονι να παρει αερα. Πνιγοταν. Δεν επρεπε να γυρισει. Δεν ηθελε να κρατησει τιποτα απο ολα αυτα. Ουτε καν μνημες. Οι αναμνησεις στοιχειωναν.






ps image

Welcome to the colorful carousel of sound and image ...

.... this is our place
in here we will abide
with grace we call it our own and
take the honor in stride
they won't follow us
nor into heaven nor in hell
but ah, so close we were...

My favorite being all of them 10 pieces, I have to admit that I haven't seen such a complete album since a long time combining  lyrics, performance, music, video. Creativity and talent meet their muse. A real talent worth noticing and placing among  favorites.

"Classically trained the young violinist from Antwerp, Liesa Van der Aa lays the foundation for a revolutionary pop-rock world with her first album Troops directed by Boris Wilsdorf (historical director of the legendary Einstürzende Neubauten ).

The recording of the album TROOPS almost exclusively based on violin registered Liesa Van der Aa at the crossroads in between of Bjork, Laurie Anderson, Patti Smith and Annie Lennox. She combined the sounds of her violin, voice and a range of pedal effects to create her own unique universe, an experimental soundscape.

A unique project, a new approach: Liesa asked 10 contemporary artists of the avant-garde to image each of the 10 tracks on the album". Among them the well known photographer Marc Lagrange (Louisa's Bolero) and Geert Mul (Low man's Land) to go along artists that are involved in visual and graphic arts,  theater and video. They all create a universe so different and fragmented yet so attractive.
 
10 both visual and audible pieces of jewelry to be  played continuously to anyone who wants to be a part of her universe with all its different parts until the end of the album. A full length album from an unpretentiously experimental  artist and a brilliant mind.

 


In an exclusive work created for the KlaraFestival, Belgium (September 1, 2013), she continues to experiment with sounds, this time focusing on the combination of baroque and pop. Composed to commemorate the 450th anniversary of British composer John Dowland, the most influential musician of the Elizabethan period, Liesa Van der Aa’s new work weaves together her own compositions with his: her songs suddenly switch to ones by Dowland and snippets of Dowland’s melancholic music blend into her soundscapes.

always ahead

keep moving. nothing else to be done. no matter what.
the road lies ahead.
NEVER look back. just ahead.
 leave everything behind. no matter hard it is.
make new starts every day.
one by one in a row.
an endless row of minds and souls going on
To eternity and beyond...

a dawn

and today

Υesterday

#EDCMOOC week 5-my artefact

Binaries


It can be anything or everything. All and nothing at the same time. Being and not being. A cluster of a second floating between everything and nothing.
The white surace of an e mail can be everything and yet on the same time nothing. The absence of color and yet all the colors gathered on a tiny white spot, as white is formed mixing all the colors.
The here and after
It can be the struggle between man and machine.
The deafening cry of an empty  space or the comforting whiteness of one.
Chaos or carefully executed movements to perform a miracle.
The absolute beauty of white and  the covering under a surface of purity
The end of a star shining white light or the waiting of the creation of a star
 The violence of absence and yet the freedom of all possibilities
The 10101010 code such as the coed me-youme-you in our everyday life.
Billions of binaries concerning thoughts, meanings, ideas. All made believe, came to life, control our lives, characterize our inner selves
based on the simple code of 10101010111001110
Technology and the internet might be a dystopian area of our human minds but it has created a brave new challenge for us, a new mystery to solve and control.
It is all just you-me, you being ...me being my human self